Jabikspaad: 4 en 3 West-B

De planning was aanvankelijk dat ik verder zou lopen, waar ik gisteren gebleven was, dus van Franeker naar Winsum. Maar....Franeker is zo'n leuk stadje, daar wilde ik wel wat langer zijn. Bovendien is vanuit Winsum het OV ingewikkelder dan vanuit Franeker. Dus de plannen gewijzigd: ik loop route 3 en 4 West andersom, en dan wordt het van Winsum naar Franeker. Met de trein vanuit Sneek Noord naar Leeuwarden en daar de bus naar Bolsward, uitstappen Winsum. Wederom een klein uurtje. Ik wijk weer iets af van het pad, want het pad begint of eindigt niet bij openbaar vervoer. Het was dus zaak in Winsum vanaf de bus het pad te vinden, en tevens een stempel te halen. Helaas gingen die twee niet samen. De stempellocatie ligt niet aan het Jabikspaad, je moet er echt voor om. En ik ben nogal van de stempels, dus ik ben omgelopen. Volgens het website moest ik zijn op Lytse Streek nummer 6, theehuis de Gauwe Krakeling. Dat was lastig te vinden. Er waren op een gegeven moment 4 aardige mensen bezig om met mij nummer 6 te vinden. Toen bleek dat dat de locatie in het dorp was met 2 grote honden.....Een van de behulpzame vrouwen is met mij meegelopen, anders had ik het niet gedaan. Twee grote blaffende honden, met de koppen over het hek heen, en overal waarschuwingsbordjes. Niet echt een locatie om thee te drinken, en ook niet om een stempel te halen. Ik ga dat nog wel melden bij de organisatie van het pad. De man die de stempel gaf, was verder prima en aardig.

Na deze actie was het zaak het pad te vinden. Dat lukte niet meteen, en ik heb daarom een beetje op de bonnefooi en met Maps gelopen, tot ik het pad weer kon oppakken 2 kilometer voor Tzum. Ik ben daardoor via Spannum gekomen, wat niet op het pad ligt. Het was een wat saaie route. Veel asfalt, veel groene-laken weilanden. In Tzum was ik al aardig door mijn energie heen, en toen had ik er pas 10 kilometer op zitten. Dat kwam ook doordat ik vannacht niet best geslapen heb. Ik had zo'n spierpijn! Om 3 uur heb ik 2 paracetamollen genomen, en toen nog wat geslapen. Waarschijnlijk is het gisteren toch wat veel van het goede geweest. In Tzum wilde ik een stempel halen in de kerk, maar helaas was daar een uitvaart gaande. Dan maar naar mogelijkheid 2: de bakker. Maar helaas, de bakker is met vakantie. Dan optie 3: de camping. Een jongetje van een jaar of 10 maakte een praatje, en leidde mij naar de camping. Daar was de receptie dicht, maar ik kon een 06 bellen. Dat gedaan, en een kwartier later had ik mijn stempel. Op de camping een boterham gegeten, mijn flesje gevuld, en van het toilet gebruik gemaakt. Ondertussen was de lucht behoorlijk betrokken. Dreigend eigenlijk wel. Maar buienradar vertoonde niets, en volgens het weerbericht bij het journaal zou er vandaag niets vallen. Dus toch maar doorgelopen. Ik had in Tzum namelijk ook wel de keus om een (bel)bus te pakken. 

Het heeft wel een beetje het laatste stuk wandeling bepaald, die dreigende lucht achter mij. De bebouwing is dun, er zit toch gauw een paar honderd meter tussen de huizen/boerderijen hier. Ik vind regen niet erg, maar onweer tijdens het wandelen vind ik doodeng. 
Hieronder nog wat  leuke dingen die ik onderweg tegenkwam.
 

Wat bijzonder was onderweg, waren de bomen op een stuk Franekerweg. Die waren naar elkaar toegegroeid en vormden een soort van haag. 

Verderop trof ik het (voor mij dit seizoen) eerste stel zwanen met jonkies aan. 
 

Rond een uur of 15 was ik bij het spoor van Franeker. Daar ging de overgang dicht, en nooit meer open. Uiteindelijk kozen wandelaars, fietsers, auto's en vrachtwagens ervoor, door de gesloten bomen te gaan. Ik ben omgelopen. Door de storing bij de overgang, bleek de dienstregeling ook verstoord, des te meer reden een terrasje te pakken in Franeker. Ik gunde mezelf een witbier van de tap. 

De foto vertekent een beetje.....Ik heb namelijk mijn benen nog :-)

Alhoewel ik moe was, en moeie voeten had, kijk ik toch tevreden terug op vandaag. Met vandaag 17 kilometer op de teller, gisteren 20, heb ik toch mooi een flinke start gemaakt met dit Jabikspaad. Ik sloot deze twee wandeldagen af met een heerlijk maal op het terras. Ik had een mooi plekje, kijkend naar de kerk, met de rug naar het terras. Geen last van kijkers, want die zijn er als je alleen op een terrasje zit.