Klooster Claerkamppad: etappe 9 van Bolsward naar Makkum

Er moet gelopen worden! Niet alleen omdat het zonnetje schijnt hier in het Noorden, maar ook omdat het voor het lijf zoveel beter is dan zitten. Hup, opbouwen die conditie! De etappe van vandaag van Bolsward naar Makkum is volgens het boekje 10,5 kilometer. Ik loop wat om, bij de start in Bolsward, en maak er uiteindelijk bijna 14 van. 

De bus brengt mij van Tzummarum, via de Kop van de Afsluitdijk, naar Bolsward. Een klein uur. Je vraagt je misschien af, waarom pak je de auto niet naar Bolsward en gaat dan lopen? Dat heeft te maken met het ontbreken van een busverbinding tussen Makkum, het eindpunt, en Bolsward. Dan moet ik zo ongeveer via Leeuwarden. Beter om het zo te doen, en te genieten van het landschap onderweg. 
Ik stap uit bij halte Bargefenne in Bolsward, en zou daar knooppunt 57 moeten vinden. Helaas, ik zie helemaal geen aanwijzingen van een wandelroute. Ik besluit richting de Broerekerk te lopen in de hoop daar een knooppuntenpaaltje te vinden. Die vind ik daar niet, maar een bezoek aan de Broerekerk zelf is geen straf. Ik heb even de akoestiek uitgetest. En die is geweldig met dat glazen dak! 

 Bolsward 

 Broerekerk met glazen dak

Ik lees op een informatiebord dat rond 1270 de Fransiscanen hier een klooster (hoe kan het ook anders....) en een kerk hebben gebouwd. De kerk is in 1980 door een brand verwoest. De ruine is in 2006 voorzien van dat glazen dak.

Ik besluit de Wandelnet app erbij te pakken, en zet er handmatig een wandelroute in van Bolsward naar Makkum. Nu is duidelijk waar ik heen moet lopen om knooppunt 57 te vinden. Verder geeft de app wel ongeveer dezelfde knooppunten aan als het Claerkampboekje, alleen bij Allingawier moet ik er toch ook even de wandelknooppuntenkaart bijpakken, en er twee nummers tussenplakken. Om het verhaal niet te saai te maken, vermeld ik de knooppunten aan het eind van dit verslag.

Ook nadat ik knooppunt 57 gevonden heb, blijft het even zoeken in Bolsward. Er ontbreken richtingpijlen (die staan vaak op lantaarnpalen) en ook hier helpt de Wandelnetwerkapp mij weer op het juiste pad. Er wordt ook flink aan de weg gewerkt, waardoor misschien zelfs knooppuntenpalen nog niet zijn teruggeplaatst. Ik ben blij als ik eindelijk de weg naar Exmorra gevonden heb. Helaas is deze weg erg SAAI. Rechte weg, groene weilanden zonder bloemen (de lakens), en een verkeersweg paralel aan het fietspad waar ik op loop. 

 Een weinig afwisselend landschap

In Exmorra zelf is het hartstikke leuk. Een dorp met goed onderhouden oude huizen, een mooi gerestaureerd kerkje en een oude grutterswinkel. 

Je kunt iemand bellen om binnen in het niet meer in gebruik zijnde winkeltje te kijken, maar ik moet een beetje doorlopen. Ik wil om 16:30 de bus terugpakken vanuit Makkum, en door de lange rechte wegen ben ik een beetje het overzicht kwijt over hoe ver ik nog "moet".  Ik blijf wel even staan bij een monument met een propellor van een Lockheed Hudson, die hier in juli 1944 is gecrasht. Nog nooit eerder gezien, maar hier staan namen van geheim agenten bij vermeld. (klik op de foto om het te kunnen lezen)

In Exmorra zou er volgens het boekje een Rustpunt moeten zijn. Helaas trof ik het niet aan. Mogelijk is het er alleen in de zomer. Jammer, want een toilet is ook wel weer wenselijk. Ik loop al een poos met een volle blaas, en de sloten en stroken langs de paden zijn hier zo goed schoongemaakt, dat ik nergens de bosjes in kan duiken zonder gezien te worden. Pas bij Makkum, het benzinestation, vind ik een toilet waar ik gebruik van mag maken. Dankbaar! :-)
Eerst komt Allingawier nog op mijn pad. Ik ben er eerder geweest, toen het als museumdorp open was. De afgelopen periode heeft er verkoop plaatsgevonden van, als ik het moet geloven, het halve dorp. Ook één van de twee kerken staat te koop: als je 795.000 euro kunt aftikken, is ie van jou.

Bij de andere kerk rust ik even uit op een bankje. Een poezenkind probeert bij mij in de gratie te komen :-)

Bij Allingawier zit er qua knooppunten dus even een kink in de kabel, maar ik vind mijn weg wel weer. En als ik Makkum binnenloop had ik hier best wat langer willen rondkijken (en shoppen, want ik zie leuke schipperstruien). Met een zonnetje en bootjes wordt het plaatje compleet, en heb je niet het idee dat het half oktober is.

 Makkum

 Voormalig Post en Telegraafkantoor in Makkum. Op dit plein staat het zomers vast vol met terrasjes.

Vanaf de Dominee L. Touwenlaan in Makkum pak ik de bus richting Zurich bij de Afsluitdijk, waar ik weer overstap op de 71 naar Tzummarum. Een bijzondere rit met een buschauffeur die fluitend door het leven gaat, daarbij timmerend op zijn stuur, "meespelend" met de muziek, en maling hebbend aan verkeersdrempels of snelheidslimieten in dorpjes. Had die man iets geslikt of zo?? Ik ben weer veilig thuis...

De gelopen wandelknooppunten: 57, 81, 74, 71, 11, 31, 30 (en daartussen nog 53 en 62) , 24, 67, 21, 25 en 26.