Mijn eigen pad: van Ried naar Ried via Peins, Skingen en Slappeterp

Het is zondag 3 augustus en overdag is het heerlijk weer. Friese wolkenluchten, niet te warm, mooi wandelweer. Ik besluit via knooppunten een eigen wandeling samen te stellen. Ik loop zogezegd mijn eigen pad. Ik zet de auto in Ried en loop via Peins, Skingen en Slappeterp weer naar Ried. Ik reken uit dat het zo'n 12 kilometer zal zijn, en dat klopt precies als ik later in de middag de auto weer terugvind. De geplande knooppunten op deelkaart 2 Noord Fryslan Wadden 2e druk zijn: Ried 22 en 7, Richting Peins 21, verder 55 en 56, richting Skingen 75, richting Slappeterp 31, verder 63, 34 door naar Ried 22 en 7.

Uiteindelijk loop ik de laatste 3 kilometer iets anders, om de theetuin van Slappeterp aan te doen.

Van 5 juli tot en met 13 september is het Tsjerkepaad Fryslan. Ik dacht eerlijk gezegd dat de 250 Friese kerken die daar aan meedoen, alleen op zaterdag open zijn. Maar ik heb vandaag, zondag, 3 kerken op mijn pad gehad, die allemaal open waren.

 Kerk Skingen

 Kerk Slappeterp, met kenmerken van de Amsterdamse School

En vaak is er dan ook een expositie. Meevaller was ook, dat de kerk van Peins een Refugio is: je kunt er slapen als een echte pelgrim, op een stretcher. Zie foto. Ik heb er niet geslapen, maar wel gebruik gemaakt van het toilet van de Refugio. Wandelaars van het Ziltepad kunnen er een stempel zetten. Ik had niets anders bij me dan een kladblaadje, maar ik heb vandaag dan toch een stempel gehaald :-)

 Stretchers in de kerk van Peins, onder de preekstoel

 Stempel kerk Peins

Wat me in deze regio tijdens het wandelen (kuierje in het Fries) opvalt, is dat heel veel akkerlanden omzoomd worden door (veld-) bloemen. Een hele goede zaak. 

 Op de foto een veld met uien omgeven door bloemen

Onderweg weer leuke dingen op mijn pad getroffen. Een rijtuig met in Frysk hynder (een Fries paard), kastjes met verse groenten, dorpen vol met hanging baskets, kunst (zo interpreteer ik de boom met wandcontactdoos en kraantje) en een heus Fries verkeersbord. 

 Foarbygeanplak, oftewel: passeerplaats

Een wandeling is natuurlijk niet compleet zonder verzorging van de interne mens. Ik had al eens een bordje Theetuin Slappeterp gezien, maar nu ik er zo dicht in de buurt was, kon ik er niet aan voorbij gaan. Heerlijk even de schoenen uit, een gemberthee genuttigd, en een leuk Fries gesprekje gevoerd met een vrouw die mij voorzag van een alternatief voor taart met lactose: druiven en een nectarine. Lief!

De omweg via de theetuin bracht mij ook langs, hoe kan het ook anders, een voormalig kloosterterrein. Kleaster Anjum was gebouwd op een terp, waar niets meer van bestaat, en was een proosdij van Augustijner Koorheren. Ook dit gebouw werd in 1580 afgebroken. Alleen een plaquette herinnert er nog aan

Ik sluit af met een foto van een voortuin die zo kleurrijk was, dat ik er niet aan voorbij kon gaan. En verder: ik Peins er niet over om naar Haarlem te gaan dezer dagen, maar zie dat maar als een grapje