Jabikspaad: van Akkrum naar Mildam (laatste deel etappe 10. Etappe 11 en 12

We zijn van start!

Met de trein van 10:10 richting Amsterdam, en met wat overstappen zijn we om even over half één in Akkrum, na een zeer voorspoedige treinreis, waar we nog een klein stukje bus richting de Hooibrug bij Haskerdijken nemen. Dat was het eindpunt van mijn laatste etappe, en dus het beginpunt van onze 6 dagen Jabikspaad. 
We nemen eerst een kijkje bij de Kapel van Dodo bij Haskerdijken. Dodo was een vrome broeder in klooster Mariengaarde in Hallum. (!) De geestelijke komt in 1231 om het leven door instorting van het dak van zijn kerkje. Op die plek wordt later een klooster gesticht. De Kapel die er nu nog staat, staat op de plek van dat voormalige klooster. 

We volgen een heel eind de Leeuwarder straatweg, lang en recht zoals vaak bij een straatweg. In Heerenveen maken we een beetje een onnodige omweg via het station. Via de Crackstraat (je verzint het niet) komen we bij de plek waar we onze stempel kunnen halen: de Parochiekerk van de Heilige Geest. Het is Corina's eerste stempel, dus dat leggen we even vast. 

We zitten inmiddels op etappe 11 van Nieuwe Brug naar de Woudsterweg. Maar het valt niet mee om de juiste route te vinden. De beschrijvingen in het boekje kloppen soms echt niet. Met als gevolg dat Google Maps ons regelmatig uit de brand moet helpen. De Woudsterweg van etappe 11 komen we in het geheel niet tegen. 
Het zoeken kost tijd, en is ook vermoeiend. En dat begint ons ook een beetje op te breken. We zouden vandaag 12 kilometer lopen, maar dat zijn er uiteindelijk 17 geworden. Dat is best pittig voor een eerste dag, en met een goed gevulde rugzak. Die van mij is 15 kg, best aan de maat, en toch heb ik kritisch gekeken naar wat ik meenam. 

Inmiddels aangekomen op etappe 12 A, van de Knipe (bij Heerenveen) naar Mildam, waar we een overnachting hebben op de Schoterlandseweg. Maar wat is die weg lang! Het laatste uur is echt afzien, vooral voor ondergetekende. Het regent inmiddels al een uur, en de Schoterlandseweg is saai, lang, en vooral het langsrazende verkeer is niet motiverend. 

 Toch produceren we nog een lach onder de paraplu. 
Wat echt heel fijn is, na deze voor ons pittige start, is het appje van onze host, dat om 18 uur het eten klaar is. En dat halen we! En heerlijke stamppot rauwe andijvie, en voor Corina een zuurkoolstamppot, maakt heel veel goed. 
Het is voor ons de eerste keer dat we overnachten bij vrienden op de fiets, en dat is ook even wennen. We hebben een slaapkamer, en een wastafel. Voor de oplettende lezer: geen douche. Dat is morgen anders, en ook veel prettiger. Maar we poedelen ons aan de wastafel, en genieten van een geweldig uitzicht uit ons slaapkamerraam. De kop is eraf.